Nadat we ons Otel geboekt hebben merken we toch wel op een uiterst mooie locatie te zitten. Op 50 meter van de zeelijn, het zachte bruisen van de golven, lijkt ideaal om een rustdag in te lassen en onze motorpakken nog eens te wassen.

We hebben ook nog de beschikking over een zwembad. Na ons waske gaan we eten in het restaurant van ’t Otel. Ziet er allemaal prima uit, zelfs klepkes op de prijslijst. Bestelling geplaatst en 2 klepkes, please. Met een uitgestreken gezicht zegt diene paljas “No Alcool, Sir.” Dan maar wat water gedronken en subiet op zoek naar ons klepkes.

Heel het dorp doorkruisd, vollen bak met theedrinkende turken in hun vzw’w, maar nergens iets waar je op een terras of binnen iets met alcohol kan drinken. Dit is duidelijk een ander Turkije als dat waar het massatoerisme plaatsvindt.

Uiteindelijk kopen we in een winkel wat blikjes EFES en gaan deze op het terras van ons Resort opdrinken. De blikjes worden angstvallig in een ondoorschijnende donkerkleurige plastic zak overhandigt. Ze zouden ons eens met Alcool kunnen zien.

Goed geslapen, met de klassieke wekrituelen. Blijkt er hier ook éne van St Antonius rond te lopen met een trommel. Blijkt nu dat dit tijdens de ramadan het signaal is, midden in de nacht, dat je iets mag eten. Toch wel rare, en nachtrust storende gebruiken.

Om 04:30 was onzen andere vriend ook van de partij. Zijn kruisraket staat hier 50 meters vandaan.

Tijdens onze rustdag wat prullekes opgelapt, goed geslapen op het strand en de plaatselijke markt bezocht. Het is sinds we Istanbul verlaten hebben toch wel een ander Turkije geworden. Mensen zijn zeer vriendelijk, behulpzaam, zonder opdringerig te worden. Op de markt wordt je niet aangesproken, je moet zelf op zoek gaan naar de verkoper die je dan zeer vriendelijk en niet opdringerig voorthelpt.

We zijn ondertussen wel hongerig geworden en vinden toch een eethuis waar we kunnen eten voor zonsondergang.

Drank is hier uit den boze en in het gekende plastic zakje gaat onze voorraad mee naar het Resort.

Daar nemen we nog wat foto’s van de zonsondergang en ongeveer gelijktijdig, als start van het eetmaal, wordt traditiegetrouw een kanonschot afgevuurd.

Morgen vetrekken we richting Cappadocie.